مجله اينترنتي هلو

علت و درمان پا چنبري کودک

از مهم‌ترین تغییراتی ، که در پای بچه مبتلا به پاچنبری ایجاد می‌شود، کوتاه شدن تاندون‌های پشت پا و سمت داخلی مچ پا و کف پا است و . . .

به ادامه مطلب برويد

پاچنبري در کودکان

      پاچنبری، رایج‌ترین بیماری مادرزادی پاست که در آن قسمت جلوی پا به داخل و پایین تغییر جهت می‌دهد. همچنین پاشنه به سمت داخل می‌چرخد.

    گاهی اوقات این بدشکلی فقط یک پا را درگیر می‌کند و گاهی مواقع هر دو پا دچار بدشکلی می‌شوند.

پاچنبری در پسرها بیش از دخترها رایج است و البته دلیل اصلی ابتلا به این بیماری در نوزادان هنوز کاملا مشخص نشده است.

     بیشتر مواقع این بیماری در خانواده و به شکل ارثی دیده می‌شود. البته شواهدی هست مبنی بر این که فقدان مقدار کافی مایع آمنیوتیک در رحم زن باردار، حالتی به نام الیگوهیدرآمینوس ایجاد می‌کند و می‌تواند موجب پاچنبری در نوزاد شود.

   دکتر تقی بغدادی ، متخصص ارتوپدی با اشاره به بیماری های ارتوپدی نوزدان هنگام تولد می گوید: دررفتگی لگن از بیماری های شایع نوزادان در هنگام تولد است و اگر این بیماری دیر تشخیص داده شود قطعا روند درمان آن نتایج رضایت بخشی نخواهد داشت از این رو باید تشخیص این بیماری به موقع باشد تا نتایج درمانی خوبی داشته باشد.

    پا چنبری از جمله دیگر بیماری های مادرزادی نوزادان است که با گچ گیری درمان می شود.

    پاچنبری (Club-Foot) مهم ترین و شایع ترین بدشکلی (دفورمیتی) مادرزادی پا است. در این بد شکلی، قسمت جلو پا به سمت داخل و پایین چرخیده و در عقب، پاشنه پا هم به سمت داخل چرخیده است.

+ تغییرات پا

    از مهم‌ترین تغییراتی که در پای بچه مبتلا به پاچنبری ایجاد می‌شود، کوتاه شدن تاندون‌های پشت پا و سمت داخلی مچ پا و کف پا است. در پشت پا و سمت داخل مچ پا غلاف تاندون‌ها کوتاه و ضخیم می‌شوند، کپسول مفاصل این نواحی کوتاه می‌شوند و عضلات پشت ساق و کف پا هم کوتاه و لاغر می‌شوند.

    در این بیماری تغییراتی در شکل مفاصل مچ و کف پا هم ایجاد می‌شود، از نظر ظاهر پا به طرف داخل می‌چرخد و کف پا به سمت داخل و یا حتی بالا قرار می‌گیرد. پا و ساق طرف مبتلا کوتاه‌تر و لاغر‌تر از طرف سالم هستند.

   در این ضایعه انگشتان و استخوان‌های کف پا به سمت داخل منحرف می‌شوند و به سمت خارج می‌چرخند. کوچک بودن پاشنه و چرخش پاشنه به سمت داخل، انحراف مچ پا و کف پا به سمت پایین از علایم مشخصه این ضایعه است.

+ درمان

    این بیماری را می‌توان پیش از تولد نوزاد با استفاده از دستگاه‌های فراصوت تشخیص داد. اما بیشتر مواقع تا وقتی نوزاد متولد نشود، پاچنبری بودن او معلوم نمی‌شود. چنانچه این بیماری زود تشخیص داده شود، می‌توان آن را درمان کرد، به‌ طوری‌که نوزاد بعدها مانند یک کودک سالم زندگی کند.

   درمان پاچنبری باید در هفته اول یا دوم زندگی آغاز شود، زیرا در این دوران بافت های رباط ها، کپسول مفصلی و تاندون ها انعطاف پذیرترند و اگر در هفته های اول تولد برای درمان آنها اقدام نشود، مشکلات زیادی به وجود خواهد آمد.

    دکتر صابر آرامی، جراح ارتوپد معتقد است: در صورت عدم درمان، این بیماران به جای اینکه در موقع راه رفتن کف پایشان را بر زمین بگذارند، روی لبه خارجی پا راه می‌روند. پوست لبه خارجی پا پینه می‌بندد و همچنین این بچه‌ها مشکل در پوشیدن کفش دارند.

    هدف از درمان این بیماران به دست آوردن پایی با عملکرد مناسب جهت راه رفتن و بدون تغییر شکل است.

   در چند دهه اخیر پیشرفت‌های قابل ملاحظه‌ای در درمان غیرجراحی این بیماری ابداع شده است و مهم‌ترین آن گچ‌گیری مکرر است که بیش از ۹۰ درصد موفقیت‌آمیز است.

   با این روش که اصلاح تدریجی با گچ‌گیری‌های هفتگی است، پزشک معالج پای بچه را با مانورهای بخصوصی و در وضعیت‌های خاصی گچ‌گیری می‌کند و به طور تقریب در همه بیماران مبتلا بهبودی حاصل می‌شود.

    گچ هر هفته عوض می‌شود و در هر تعویض پزشک سعی می‌کند پا را بیشتر در وضعیت اصلاح شده قرار دهد.

    در انتهای مراحل گچ‌گیری به طور معمول نیاز به یک عمل جراحی سرپایی است که در آن عمل تاندون آشیل در پشت مچ پا آزاد می‌شود تا پا بتواند به سمت بالا حرکت کند.

   بعد از این عمل پا به مدت ۳ هفته در گچ قرار داده می‌شود و پس از باز کردن گچ آخر، بریس مخصوصی برای کودک تجویز می‌شود تا از عود این بیماری جلوگیری کند.

    در مواردی که شدت بیماری در شروع درمان زیاد است، احتمال عود بیماری بیشتر است. در صورت عود ممکن است به طور مجدد نیاز به تکرار مراحل قبل البته با کمی تغییر باشد.

+ مراقبت در مدرسه

    مسئولان مدرسه باید از بخش ارتوپدی و همچنین فیزیوتراپی، مشاوره‌های لازم در خصوص دانش‌آموز مبتلا به پاچنبری را دریافت کنند و روش‌های مراقبت از کودکی که تحت عمل‌های جراحی است را بخوبی بیاموزند.

     کودکانی که تحت عمل جراحی قرار می‌گیرند، به پاهای آنها فیکساتور اکسترنال متصل است تا استخوان‌ها را سرجای خود نگه‌دارد البته پزشکان طرز جابه‌جایی پیچ‌های موجود در این فیکساتور را به والدین می‌آموزند و مسئولان مدرسه نباید بدون اجازه پزشک یا والدین کودک، پیچ‌های فیکساتور را جابه‌جا کنند.

     پای کودک تحت عمل جراحی قرار گرفته باید روی سطحی صاف قرار گیرد و همچنین مسئولان و معلمان مدرسه باید جای مناسبی برای کودک در کلاس درس درنظر بگیرند.

 + از دیگر مراقبت‌های ضروری که باید از طرف مسئولان مدرسه در نظر گرفته شود، به موارد زیر باید اشاره کرد:

1 - کلاس درسی این کودکان باید در طبقه همکف باشد تا آنها به کلاس درس‌شان، دسترسی آسان داشته باشند.

2 - سرویس بهداشتی اختصاصی برای آنها در نظر گرفته شود و البته به اندازه کافی جادار باشد تا بتوانند با صندلی چرخدار و پای درازکرده به

سرویس بهداشتی بروند.

3 - در کلاس درس، نزدیک‌ترین مکان به در کلاس باید مخصوص چنین دانش‌آموزی باشد تا بدون دردسر به کلاس بیاید یا از آن خارج شود.

4 - ارتفاع میز درسی‌اش باید با شرایط او هماهنگ باشد.

5 - هنگام زنگ تفریح یا ناهار باید یک نفر دائم مراقب او باشد.

6 - چنین کودکی ممکن است مجبور باشد، بارها به بیمارستان برود، بنابراین باید برای او یک معلم خصوصی در نظر گرفته شود تا از درس‌هایش عقب نماند.

7 - با کمک خانواده باید برای او سرویس حمل‌و‌نقل مطمئن ـ که او را به مدرسه برده و به خانه بازگرداند ـ در نظر گرفت . . .

پايان مطلب

مجله اينترنتي هلو

تبيان

مطالب مرتبط

نظرات براي مجله اينترنتي هلو

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

افراد مشهور